Oddział Zamknięty - Rzeka
Player audio w wersji BETA. Ew. zgłoszenia błędów prosimy kierować na
Opis
- O pliku 06:00 / 8,23 MB
Kody na stronę
x
Komentarze (16)
ah stare dobre czasy ;(
/ 2010-04-07 16:10:05
Pan Jarek to naprawde mądry człowiek. Ja też miałam przyjemność wysłuchać tego co ma do powiedzenia i muszę powiedzieć, że jeszcze nigdy moje spojrzenie na świat nie było tak klarowne, przejrzyste. Wiele zrozumiałam. Ale i tak mam wrażenie, że po większości te słowa spłynęły jak po kaczce. I to jest niestety smutne.
/ 2010-02-23 19:05:57
bosssko... klasyka... piękna po prostu... super wspomnienia mimo że z dzieciństwa...
/ 2009-05-04 21:50:41
spotkanie z panem Jarkiem utkwiło mi w pamięci... poruszył wiele ważnych tematów, dał mi pewność, że idę właścią drogą i oczywiście przybliżył piosenki oddziału zamkniętego; dzięki:)
/ 2009-04-15 15:33:18
Cudowny z Pana człówiek cieszęsiężę jeszcze tacy ludzie znajdująsieę na ziemi podczas Pana wykładu rozmyślałam nad różnymi sprawami które z pewnością bym nie myślała bez Pana pomocy pozdrawiam:):*
/ 2008-09-13 10:09:32
Cudownie było spotkać się z panem Jarkiem na żywo.
Nigdy nie zapomnę pana wykładuu.! ;(
Urzekły mnie Pana historiee. pozdrawiam ;*;*;*
Nigdy nie zapomnę pana wykładuu.! ;(
Urzekły mnie Pana historiee. pozdrawiam ;*;*;*
/ 2008-07-08 10:33:53
Strasznie podoba mi się ta piosenka. Trafia do mnie...
/ 2008-05-24 23:12:22
Cudowne spotkanie nie zapomne Pana opowieści... Świetna lekcja życia i pokory.. :*
to jest cudo !!! pozdrowienia dla syjama
/ 2008-01-16 17:17:56
Rzeka
Poznałem ludzi, byli ludźmi, nie wiem, czy są.
Poznałem głodu strach, co nie był głodem chorych rąk.
Poznałem miejsca, w których zawsze górą było zło.
Poznałem ręce, nie grzały ciepłem twoich rąk.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem innych, pod stopami czułem dno.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem, mówiłaś coś.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem,
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem.
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
Poznałem ludzi, byli ludźmi, nie wiem, czy są.
Poznałem głodu strach, co nie był głodem chorych rąk.
Poznałem miejsca, w których zawsze górą było zło.
Poznałem ręce, nie grzały ciepłem twoich rąk.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem innych, pod stopami czułem dno.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem, mówiłaś coś.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem,
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem.
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
/ 2007-08-25 07:10:04
świetna piosenka ..pozdrawiam .
/ 2007-08-22 16:13:15
spoks piosenka
/ 2007-05-29 23:11:14
> "roxane" napisał/napisała:
>
> Gorące pozdrowienia dla Pana Jarka. Jeszcze raz serdecznie dziękuję... To były piękne chwile... :) Nigdy o tym nie zapomne... będę pamiętać do końca... Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś Pana spotkam...
A z jakiego Ty miasta jestes Roxane?
>
> Gorące pozdrowienia dla Pana Jarka. Jeszcze raz serdecznie dziękuję... To były piękne chwile... :) Nigdy o tym nie zapomne... będę pamiętać do końca... Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś Pana spotkam...
A z jakiego Ty miasta jestes Roxane?
/ 2007-04-20 11:33:15
Uwielbiam OZ :-) Ma ktoś może ich piosenke "Sama"? jak tak to proszę na maila: kamilanazarko@wp.pl
Dzięki :-)
Dzięki :-)
/ 2007-04-16 19:34:30
Pamiętam ile nerwów zjadłem tam,
te stresy ciągłe i ten wieczny strach.
Te obowiązki, których nie chciał nikt
i w gabinecie dyrektora wstyd
O ósmej dzwonek i każdego dnia
kamienne schody i ta sama gra.
Wyprasowane twarze, jak ze snu
i każdy bardzo chce się uczyć tu.
ref.
Szkoła naszym życiem jest,
w szkole mamy z życia test.
Potem życie szkołą jest
i przez całe życie test.
A kiedy tylko chciałem zmienić coś
natychmiast czułem swój parszywy los.
Dla wszystkich szkoła taka sama jest
i tylko belfer może mieć tu gest
W historii było tyle różnych dat,
wybitych okien, albo innych strat.
Ogólnie mówiąc taki obraz mam,
że nie wiem jaki był w tej szkole plan.
ref.
Szkoła naszym życiem...
te stresy ciągłe i ten wieczny strach.
Te obowiązki, których nie chciał nikt
i w gabinecie dyrektora wstyd
O ósmej dzwonek i każdego dnia
kamienne schody i ta sama gra.
Wyprasowane twarze, jak ze snu
i każdy bardzo chce się uczyć tu.
ref.
Szkoła naszym życiem jest,
w szkole mamy z życia test.
Potem życie szkołą jest
i przez całe życie test.
A kiedy tylko chciałem zmienić coś
natychmiast czułem swój parszywy los.
Dla wszystkich szkoła taka sama jest
i tylko belfer może mieć tu gest
W historii było tyle różnych dat,
wybitych okien, albo innych strat.
Ogólnie mówiąc taki obraz mam,
że nie wiem jaki był w tej szkole plan.
ref.
Szkoła naszym życiem...
