Oddział Zamknięty - Rzeka
Player audio w wersji BETA. Ew. zgłoszenia błędów prosimy kierować na
Komentarze (16)
Nigdy nie zapomnę pana wykładuu.! ;(
Urzekły mnie Pana historiee. pozdrawiam ;*;*;*
Poznałem ludzi, byli ludźmi, nie wiem, czy są.
Poznałem głodu strach, co nie był głodem chorych rąk.
Poznałem miejsca, w których zawsze górą było zło.
Poznałem ręce, nie grzały ciepłem twoich rąk.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem innych, pod stopami czułem dno.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem, mówiłaś coś.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem,
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
Widziałem śmierć, jak rzekę, zanurzyłem się w nią.
Widziałem ciebie. Szłaś jej brzegiem.
Nie wierzyłem, że do mnie mówisz to.
Ref.
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Po co tak? Po co tak? Po co?
Uciekaj, uciekaj, uciekaj, uciekaj stąd.
Nie wiem jak, nie wiem jak, nie wiem.
>
> Gorące pozdrowienia dla Pana Jarka. Jeszcze raz serdecznie dziękuję... To były piękne chwile... :) Nigdy o tym nie zapomne... będę pamiętać do końca... Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś Pana spotkam...
A z jakiego Ty miasta jestes Roxane?
Dzięki :-)
te stresy ciągłe i ten wieczny strach.
Te obowiązki, których nie chciał nikt
i w gabinecie dyrektora wstyd
O ósmej dzwonek i każdego dnia
kamienne schody i ta sama gra.
Wyprasowane twarze, jak ze snu
i każdy bardzo chce się uczyć tu.
ref.
Szkoła naszym życiem jest,
w szkole mamy z życia test.
Potem życie szkołą jest
i przez całe życie test.
A kiedy tylko chciałem zmienić coś
natychmiast czułem swój parszywy los.
Dla wszystkich szkoła taka sama jest
i tylko belfer może mieć tu gest
W historii było tyle różnych dat,
wybitych okien, albo innych strat.
Ogólnie mówiąc taki obraz mam,
że nie wiem jaki był w tej szkole plan.
ref.
Szkoła naszym życiem...